535 . امام على عليه السلام - در خطبه اى كه ايمان و اركان آن را ياد مى كرد - : خداوند . . . به ايمان خشنود گشت . . . و آن را مايه عزّت هر آنكه گرامى اش بدارد . . . و برهان آنكه بدان سخن گويد و مايه شرافت كسى كه آن را بشناسد و حكمت كسى كه بدان لب بگشايد و روشنى كسى كه از آن روشنى جويد ، قرار داد . ر . ك : ص 65 « كمال ايمان » / ص 79 « ايمان » . 4 / 2 : اخلاص قرآن « و آنان كه به خاطر ما كوشيدند ، بى گمان به راههاى خود رهنمونشان مى كنيم . » حديث 536 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده خداى عز و جل خويشتن را چهل روز براى خدا خالص نكرد ، مگر آنكه چشمه هاى حكمت از دلش بر زبانش جارى گشت . 537 . امام على عليه السلام : با تحقّق اخلاص ، ديدگان نور مى گيرند . 538 . امام على عليه السلام : آنكه ايمانش را خالص كرد ، هدايت يافت . ر . ك : ص 209 ح 561 / ص 201 « اخلاص » / ص 367 « آموختن براى غير خدا » و ص 331 « اخلاص » / ص 603 « خودنمائى » . 4 / 3 : دوستى اهل بيت 539 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس جوياى حكمت است ، بايد خاندان مرا دوست بدارد .